A dureza da realidade nunca é menor ca imaxinación calenturienta dun director magnífico de cine. Aquí non hai tiros, disfrázanse de insultos, de acoso a menores por parte de nais frustradas, nais que intentan amedentrar a nenas que denunciaron por acoso á súa filla que sí é culpable de delito.
Sí, nais que pensan que van a ser crídas polas mentiras que contan a outras nais.
A miña nena segue sendo acosada no instituto, a xunta de mandamáis do centro seguen a ter láminas de chumbo nos ollos , os insultos son constantes e xa se contan as rifas no patio pero alguén non ve ren.
Xa non só é acosada no centro, senón que unha das nais fai todo o posíbel pra aparecer por onde vai a pasar a miña filla para asustala e insultala.
I é moi posible que tire unha foto ou varias onde sucede esto pois así todo o mundo saberá de quen falo, sempre serán en lugares públicos.
O país é dos que fan país, as rúas xa non son de Fraga Iribarne, i a xusticia debe rematar esto pois ó peor e para a miña nena i eso non o imos a consentir nin eu nin a xente que ten dous dedos de frente.
NON Ó ACOSO .
No hay comentarios:
Publicar un comentario