IBL

Intentarei arrancar da pluma
un verso doce,
unha verba escrita,
un bico acaramelado,
disolver unha bágoa en tinta
e con ela escribirche un poema.

Non quero que volvas a tremer de frío,
pois o nordés golpea de novo,
e os teus agarimos nas miradas
e as túas risas tenras
as leva lonxe ...
... lonxe do lado noso.

Achégate ó ceo, azul e cuberto,
se queres escoitarme outra vez
mentres en silencio berro,
pois así lembrarás as miñas pedras,
os camiños camiñados,
as andanzas andadeiras,
que galega se pode ser tamén ...
... na túa propia terra.